دکتر مرتضی یزدی اولین پزشک جراح ایرانی، وی فرزند شیخ محمدحسین ندوشنی و صفیه یزدی بود.

دکتر مرتضی یزدی اولین پزشک جراح ایرانی، وی فرزند شیخ محمدحسین ندوشنی و صفیه یزدی بود.

پدرش که از خاندان جلالی های ندوشن و متولیان مسجد قلعه ندوشن بود یکی از مجتهدین نوگرا و مشروطه خواه بود که به نمایندگی از مراجع هوادار مشروطیت از نجف عازم تهران شده به حمایت از آزادیخواهان برخاست، در سالهای بعد به نمایندگی مردم تهران راهی مجلس شورای ملی گردیده، مدتی نیز عنوان مذهبی و حقوقی حاکم شرع تهران و ریاست بر دادگاه های دعاوی را داشت. مادر دکتر یزدی خواهر مجتهد معروف میرزای شیرازی و زنی روشنفکر و با سواد بود که پایه گذار یکی از نخستین مدارس مخصوص دختران تهران بوده است.

مرتضی یزدی با دریافت بورسیه روانه آلمان شد و ضمن ازدواج و تحصیل در آنجا به جراحی زبردست تبدیل شد به گونه ای که چندین بار به خاطر عملهای جراحیِ سخت از سوی وی، دولت آلمان پرچم ایران را در بیمارستان محل خدمت وی به اهتزاز در آورد.
وی نیز مدتی وزیر بهداری ایران بود. دکتر مرتضی یزدی بعد از چند سال زندان در اواخر دهه چهل آزاد شد. وی در آن سالها مطبی در تهران داشت و به امر طبابت مشغول بود.
این شخص که استاد سابق دانشکده پزشکی بوده است کتابی به نام دانستنی های پزشکی برای همه در سه جلد به نام های انسان عالم، انسان بیمار و پیشگیری بیماری دارد که در سال ۱۳۴۲ ش به چاپ رسیده است.
دکتر یزدی در اوایل ده شصت در اثر کهولت سن از دنیا رفت.